KEY30.COM_ad601a54.jpg
حضرت آدم و لذت؛

آري خداوند متعال انسان را آفريد و از روح خود در او دميد و شرافت و قداستي چون شرافت و قداست خويش به وي بخشيد و همگان را به سجده بر او مامور ساخت و تمام نعمت هاي بهشت را در اختيارش گذاشت، آنگاه او را دستور داد تا به آن شجره ي خبيثه نزديک نشود؛

از آنجا که انسان فطرتا" به دنبال لذت هاي پايدار و ماندگار است و لذت هاي زود گذر را فداي لذايذ بيشتر مي کند، درست شبيه به مادري که 9ماه سختي ها و مرارت هاي طاقت فرسايي را تحمل مي کند تا فرزندش را بارور شده به ثمر نشيند و مادر به اوج لذت برساند؛

و از آنجا که ميل به بقا و جاوداني در وجود انسان موج مي زند، حضرت آدم (ع) آن شجره ي خبيث را خورد و با اين عملش خواستار رسيدن به اوج لذت و جاوداني در بهشت و قرار گرفتن هميشگي در جوار رحمت حق شد؛

پروردگار متعال آدم (ع) را به زمين هبوط داد تا پرده از اين حقيقت بر دارد که « زمان » و « مکان » در نوع لذت براي انسان هيچ دخالتي ندارد. گر چه قرار گرفتن در بهشت داراي لذت وصف ناپذيري است و جاودان ماندن در آن لذت بيشتري دارد، اما شرط لذت بردن و به اوج آن رسيدن مشروط به زمان يا مکان خاصي نيست و اين دو، موضوعيتي در نوع لذت بــري انسان ندارد؛

...ادامه ی مطلب
KEY30.COM_93e14345.png
KEY30.COM_5696dcd8.png
KEY30.COM_cdff9883.png
KEY30.COM_467cad78.png
KEY30.COM_182e1968.png